Ineens ben ik naast lezer ook schrijver. Gestimuleerd werd ik om meer te doen met de losse krabbels uit mijn mails waarin ik afdwaalde in een wereld vol mijmeringen. De korte fragmenten gaf ik synthese, kop en staart en een titel om het geheel af te maken. Plotseling waren daar kleine verhaaltjes waarin ik mijn filosofie over de realiteit vorm kon geven. Een opluchting maakte zich van mij meester. Ik voelde hoe fijn het is om op deze wijze uiting te geven aan gedachten. Perfectionistisch als ik ben schrijf ik tot het juiste goed staat en het goede juist. Tijdrovend, maar wel uiterst bevredigend.
Het resultaat was voor mij slechts een aanzet. Mits het een dagboek betreft, schrijf je om door anderen gelezen te worden. De twijfel besloop mij, want zou wat ik te vertellen heb anderen wel boeien of kunnen boeien. Bemoedigd besloot ik die onzekerheid op moderne wijze uit te schakelen. De eerste zorgvuldig geredigeerde en geschaafde schrijfsels van mijn hand plaatste ik op het mondiale computernetwerk, dat daarmee zijn immensiteit nog verder uitdijde. De waardering van de naar willekeur lezende internetters liet ik het oordeel vellen. Hun complimenten en aansporingen zorgden ervoor dat deze tekst hier nu staat.
Vele, voor mij onbekende, ogen voeren deze woordenbrij naar lichamelijke domeinen waar een ondoorgrondelijke verwerking van de context plaatsvindt. Gelukkig draag ik alleen verantwoording voor de strekking van dit relaas en niet voor de interpretatie ervan.
Afhankelijk van mijn doel, ben ik dus een schrijvende lezer of een lezende schrijver. Als lezer heb ik ontzag voor de openbaringen van een schrijver en als schrijver heb ik ervaren wat het mooiste is dat een lezer je kan schenken: respect!
© John de Pagter 2007
Blijf ook op de hoogte en praat mee over de blogs van John!
Klik hier: http://blogin-op-john.hyves.nl/